سبدخرید شما خالی است!

به نظر می رسد بسیاری از فعلهای گذرا به متمم در حقیقت متمم آنها قید هسنند مانند :رسیدن به، فرستادن به، دور شدن از و ...
با این وصف خیلی از فعلهای دیگر نیز چنین نیازمندی پیدا می کنند مانند نشستن بر
از منظر زبان شناسی نشستن و فرستادن هر دو برای وقوع نیازمند مکان هستند . در حالی که در دستور سنتی فرستادن متعدی و نشستن لازم و در دستور ساختار گرایی فرستادن گذرا به مفعول و متمم و نشستن ناگذر است و این تناقضی آشکار است در حالی که هردو فعل رسیدن و نشستن نیازمند متمم مکانی هستند.
راه برون رفت از این بن بست توجه به نظریه های معنایی است
در نظریه معنایی کلمات خمیری و منعطف هستند و همین امر باعث گسترش معنای واژه ها و مهاجرت معنایی آن هاست براساس نظریه های زبان شناسی حرکت زبان به سوی اقتصاد و کم کوشی است
در همین راستا فعل نشستن بدون مکان وقوع فعل ناممکن است اما بدیهی بودن نشستن بر روی هر آن چه عامل فعل در آن موقعیت قرار دارد موجب حذف متمم مکانی می شود
این نوع دیدگاه قابل تعمیم به فعل های دیگر نیز هست
زدست کوته خود زیر بارم

آخرین محصولات