سبدخرید شما خالی است!

ترکیب وصفی یا اضافی

یکی از چالشی­ ترین مباحثی که دانش ­آموزان در فرایند یاددهی-یادگیری با آن مواجه می­ شوند مبحث ترکیب وصفی و ترکیب اضافی است؛ زیرا فقدان مرز قطعی میان اسم و صفت، قطعی نبودن راه­ های تشخیص ترکیب وصفی، وجود استثتاهای زیاد در راه­ های تشخیص و جانشینی اسم و صفت به جای همدیگر سردرگمی زیادی را برای فراگیران ایجاد می­ کند.

به عنوان مثال ترکیب «فصل بهار» به سادگی می­ تواند به یک جملۀ اسنادی تبدیل شود و به صورت «این فصل بهار است» درآید که در این صورت ترکیب وصفی است درحالی که هر دو کلمه اسم  به شمار می­ روند.

در جای دیگر ترکیب «معلم زن» یک اسم و یک صفت به شمار می­ روند در حالی که نمی تواند به صفت تفضیلی یا عالی تبدیل شود

با این اوصاف نیاز هست که این مبحث با دیدی علمی­ تر بررسی شود که نکات زیر قابل تأمل است.

  • تعداد زیاد از صفات قابلیت درجه پذیری ندارد مثلا مرده مرده ­تر نمی­ شود.
  • همۀ صفت­ها در اصل اسم هستند یعنی اسم یک رنگ (قرمز) یا اسم یک مقدارو اندازه (زیاد، دور) یا حالتی (شاد) و ... پس کلماتی که ما به عنوان صفت به کار می­ بریم در اصل اسم­هایی هستند که برای توصیف یکی از ویژگی­ های اسمی دیگر به کار می­ بریم. یعنی به تنهایی اسم هستند مانند : قرمز از سبز پرحرارت تر است.
  • در بافت جمله و معنی آن مشخص می شود که یک ترکیب دارای وابستۀ پسین با نشانۀ کسره، ترکیب وصفی یا اضافی است.

برای ادعایی که ذیلاً بیان می­ گردد به منابع زیر اشاره می­ شود:

  • باطنی، 1348، ص 134، به نقل از مشکواه الدینی 1392، ص 158
  • صادقی و ارژنگ صص 117-118 به نقل از مشکواه الدینی 1392، ص 158
  • مشکواه الدینی 1392، صص 157-158-159

از لحاظ معنی وابستۀ صفتی در انواع زیر قرار می ­گیرد

  • وابستۀ صفت ، مانند: باغ بزرگ / این باغ بزرگ است.
  • وابستۀ بیانی، مانند: انگشتر طلا / این انگشتر طلا است.
  • وابستۀ توضیحی، مانند: شهر تهران / این  شهر تهران است.
  • وابستۀ تشبیهی، مانند قد سرو / این قد سرو (در معنی مجازی بلند)  است.

که همۀ آن ها صفت محسوب می شوند

آخرین محصولات